Frank Sherwood Rowland, o químico que chivouse dos CFCs

Frank Sherwood Rowland: 

Este químico americano, premio Nobel de Química en 1995, demostrou fai case 20 anos xunto a Mario Molina e Paul Crutzen que os clorofluorocarbonos, os famosos CFCs, producen o agotamento da capa de ozono atmosférica. Grazas a este achado puidose limitar o uso destes compostos e recuperar esta importante zona da atmosfera.

Os CFCs servían para expulsar en forma de aerosol distintos compostos: dende produtos de beleza e hixiene como os desodorantes, ata produtos de limpeza do fogar como os limpamobles. Ata que Sherwood Rowland descubríseo en 1974 nunha investigación publicada por primeira vez na revista Nature, ninguén imaxinaba que esas pequenas moléculas fosen tan perxudiciais para a capa de ozono. De feito en 1976 a Academia Nacional das Ciencias de Estados Unidos recoñeceu a validez das súas conclusións, o que provocou que en 1978 o país norteamericano prohibise o uso destes compostos para preservar o medio ambiente.

A súa investigación converteulle nunha das voces cantantes contra o cambio climático e a importancia das investigacións sobre o clima e a atmosfera. "Se crees que algo que descubriches pode afectar ó medio ambiente, non é a vosa responsabilidade facer algo respecto diso?" apuntaba o propio Rowland na mesa redonda sobre o cambio climático da Casa Branca en 1997, ó que interpelaba, "Senón somos nós, quen é? Senón é agora, cando?".

En palabras do decano da Universidade de California, Kenneth C. Janda, "el salvou ó mundo dunha catástrofe aínda maior, e fíxoo desde o compromiso coa ciencia, a verdade e a humanidade, con integridade e elegancia".

As focas :

As focas "ven" cos seus bigotes?

Para as focas que cazan no mar do Norte, atopar presas nas augas turbias non parece nada complicado. E é grazas a que estes mamíferos usan os seus bigotes sensibles ás vibracións para guiarse cara ás súas presas case coma se puidesen ver con total nitidez a través do auga en que se moven. A esa conclusión chegaron Wolf Hanke e os seus colegas da Universidade de Rostock, en Alemaña, tras un estudo que se publicou na revista The Journal of Experimental Biology. Usando remos de diferentes tamaños e formas, os investigadores comprobaron que as focas tardan tan só uns segundos en recoñecer, a partir do ronsel que deixa, que tipo de obxecto ou animal móvese ao seu ao redor. E que son capaces de distinguir tamaños cunha precisión de polo menos 2,8 centímetros, ata cos ollos e as orellas tapados. Tamén diferencian entre formas planas e cilíndricas. Ademais, non se deixan enganar pola velocidade do movemento.

Segundo conclúe Hanke, esta habilidade explícase porque as focas deben optimizar a enerxía que gastan e distinguir a pesar do auga turbia entre peixes pequenos e flacuchos – difíciles de atrapar e con pouco alimento – e outras pezas máis carnosas e suculentas baseándose só no ronsel que deixan.

Son canceríxenas a Coca-Cola ou a Pepsi?

Muyinteresante.com

Pois en California, un dos seus colorantes si, o 4-metilimidazol, aínda que habería que tomar unhas mil latexes de refresco diarias para que tivese certa repercusión no organismo, segundo a propia Asociación de Fabricantes de Bebidas de Estados Unidos. De feito ambas marcas decidiron cambiar ligeramente a receita das súas bebidas refrescantes de cola neste estado para non ter que incluír unha etiqueta informativa sobre o posible risco de cancro relacionado con este colorante.

"Aínda que consideramos que non existe risco para o consumidor que xustifique o cambio, pedímoslles aos nosos proveedores de colorante de caramelo que reduzan os niveis de 4-metilimidazol para non ter que incluír dita advertencia sen base científica" explicaba a portavoz de Coca-Cola Diana Garza-Ciarlante ao xornal The Guardian.

En realidade, segundo o propio organismo regulador da administración americana, para que un consumidor inxerise a cantidade fornecida en roedores e na que se viron efectos adversos, tería que beberse máis de mil latexes de refresco ao día. Algo completamente imposible. Ata desde a Asociación Americana de Bebidas (ABA polas súas siglas en inglés), apuntan que California incluíu este colorante nas listas de cancerígenos sen estudos que certificasen casos de cancro en humanos, senón baseados en estudos en ratones e ratas no laboratorio.

En calquera caso, e ata que se demostre o contrario con máis estudos científicos, os refrescos non teñen risco para o organismo. Si algunha persoa chegase a tomarse mil latexes de refresco nun día, o último de que debería preocuparse é pola cantidade de 4-metilimidazol inxerida.

A esquizofrenia

A esquizofrenia é  un trastorno fundamental da personalidad, unha distorsión do pensamento. Os que a padecen teñen o sentimento de estar controlados por forzas extrañas. Poseen ideas delirantes que poden ser extravagantes, con alteracións da percepción, afecto anormal sen relación coa situación e autismo entendido como o aislamiento.

A esquizofrenia ten síntomas positivos como alucinacións, ideas delirantes, comportamentos gravemente desorganizados e cunha linguaxe desorganizada e incoherente e síntomas negativos como deixar de reaccionar ante os seus estímulos emocionais, ter pobreza na habla, falta de voluntad e incapacidad para disfrutar dos praceres.

Os síntomas negativos alteran a capacidade de funcionar na vida diaria dos pacientes, son persoas que se acaban aislando e acaban perdendo ós amigos. 

Tamén se produce unha despersonalización onde os fenómenos psíquicos como a percepción, a memoria ou os sentimentos aparecen como extraños a un mismo: síndrome del espejo.

Hay diferentes tipos de esquizofrenia: a esquizofrenia paranoide onde se sofren alucinacións, ideas delirantes, anisiedad, violencia.. A esquizofrenia desorganizada onde a linguaxe e o comportamento é desorganizado. A esquizofrenia simple que é un tipo de esquizofrenia sen alucinacións nin delirios, pero onde o enfermo perde as súas capacidades e non da a basto.A esquizofrenia hebefrénoica que empeza nunha idade temprana e sofren alteracións na conduta e delirios.

Friedrich Wilhelm Nietzche padeceu esquizofrenia e fixo grandes obras.

Quen fixo a primeira transmisión por radio da historia?

Foi o físico alemán Heinrich Rudolf Hertz, que en 1887 descubriu que as ondas electromagnéticas non só viaxan igual de rápido que a luz, senón que poden reflectirse, refractarse e difractarse. E logrou que dous partes diferentes e separadas dun aparello - unha antena emisora e unha antena receptora que el mesmo construíu- comunicásense mediante ondas electromagnéticas a través do aire. Era a primeira comunicación por radio da historia.

Unha década máis tarde, en 1897, o físico ruso Alexander Stepanovich Popov (1859-1905) inventou unha antena que lle permitiu comunicarse cun barco a cinco quilómetros da costa. O mesmo ano, o enxeñeiro italiano Guillermo Marconi perfeccionou o invento para lograr unha comunicación a 20 quilómetros de distancia e comezou a comercializar o seu invento, o que deu orixe á industria da radiotelegrafía.

A maldición de Ondine:

A maldición de Ondine (ou síndrome de hipoventilación alveolar central congénita), significa non durmir nunca sen respiradores automaticos , pois ao entrar ao soño pérdese a vontade e con iso o control consciente da función respiratoria. Este raro disturbio preséntase cando se perturba a funcionalidad dos centros da respiración situados no bulbo raquídeo ou estruturas veciñas..

A síndrome de Cotard:

A síndrome de Jules Cotard ou delirio nihilista é unha rara desorde no que a persoa que o sofre ten a crenza de que está morta, non existe, estase podrecendo e perdeu os órganos internos. Algúns enfermos ata chegan a percibir o cheiro da súa carne en putrefacción ou senten como os gusanos vanos devorando. Un caso famoso da síndrome Cotard describe a unha muller que estaba tan convencida da súa morte que insistía en vestir un sudario e instalouse nun ataúd. Pediu ser enterrada e como os seus familiares negáronse, permaneceu no seu ataúd ata que faleceu algunhas semanas despois.